Gudowo to wieœ o metryce œredniowiecznej, wzmiankowana w 1320 r., kiedy to książę Warcisław IV nadał ją klasztorowi augustianek z Pyrzyc. Na początku XVI. Wieœ przejęła rodzina von Borek, następnie przeszła w posiadanie rodu rodzin von Wachhdz, Dreiser, von Steinberg (1737), Bewertschen, a w końcu XVIII w. należała do Urzędu Państwowego. Na początku XIX w. Gudowo okreœlano jako wieœ domenalną z majątkiem (własnoœć rodziny Pritzelwitzów ), na ówczesne czasy we wsi odnotowano 14 gospodarstw chłopskich, 3 zagrodnicze, l chałupnicze, 8 komorników, kowala i młynarza; łącznie 30 domówi 226 mieszkańców. W 1874 r. wieœ liczyła 400 mieszkańców , 42 domy i 74 gospodarstwa domowe. W latach 20-tych XX w. we wsi Gudowo było 449 mieszkańców, zaœ majątek należał do Hugo Weissa i liczył 537 ha2. W przeddzień wojny w 1939 r. wieœ liczyła 407 mieszkańców.
Dominantę architektoniczną w krajobrazie wsi stanowi koœciół. Zlokalizowany jest on poœrodku wsi, bezpoœrednio po wschodniej stronie owalnego placu, na wyraŸnym wzniesieniu terenu o łagodnym spadku w kierunku zachodnim i południowym. Do działki koœcielnej otoczonej od południa i zachodu drogami, od wschodu i północy przylegają zagrody chłopskie, w tym dawne gospodarstwo pastora.Parcela wygrodzona jest wzdłuż dróg kamiennym, niskim murem oporowym, od północy - siatką metalową, a od wschodu w całoœci zabudową zagrody. Wjazd od południa i zachodu przez dwuskrzydłowe bramy z furtkami do komunikacji pieszej. Główne wejœcie przy narożniku południowo - zachodnim przez dwuskrzydłową bramkę. Na działce, na której znajduje się koœciół jest również współczesna sala katechetyczna (w północno-zachodnim narożniku), krzyż misyjny – przed frontem wieży. W południowo-zachodniej częœci posesji wybudowano kamienną grotę z figurą Matki Boskiej , nieopodal XIX wiecznego nagrobka rodziny Grafsmann i Ockel. Pierwsza wzmianka o koœciele w Gudowie pochodzi z 1349 r. Do połowy XVIw. była to œwiątynia katolicka, a po wprowadzeniu reformacji została przejęta przez protestantów.
Pierwszym pastorem został Petrus Pinnow, który uprzednio był katolickim wikariuszem w Suliszewie i Linowie. Œredniowieczny koœciół został wzniesiony w połowie XVII w. przy częœciowym wykorzystaniu starych murów (o czym œwiadczą obecnie zachowane, wewnętrzne blendy i filary) oraz uposażony (m.in. ambona, empory, ławki). Już w 1676 r., za czasów pastora Adama Butowa, wykonano nowy dach i dostawiono wieżę z okazałym dzwonem. Po 1960 r. przeprowadzono remont więŸby dachowej oraz przełożono pokrycie. Następnie odnowiono elewacje i œciany wewnętrzne, zamurowano drzwi południowe i jedno okno północne, a także restaurowano ołtarz główny.
W latach 90-tych po raz kolejny odnowiono œciany naw, przemalowano ławki i drzwi, wprowadzono sufit kasetonowy, wykonano przepierzenia i posadzkę w przyziemiu wieży. Koœciół w Gudowie podlega prawnej ochronie w związku z wpisem do rejestru zabytków nr 222 z dnia 15.01.1960 r.

Zródło: Plan rozwoju wsi sołeckiej Gudowo na lata 2006 - 2016